Artykuły

Kiedy udać się po pomoc do psychologa dziecięcego?

Każdy rodzic chciałby, aby jego dziecko prawidłowo się rozwijało. Znamy większość chorób, metod wychowawczych, staramy się zapewnić możliwie najlepsze warunki do wzrastania i rozwoju. Gdy nasze dziecko zachoruje, szukamy porady lekarza, znajomych. Zdarza się jednak, że powodem naszych zmartwień jest zachowanie dziecka. Czasem sami zauważamy niepokojące objawy, innym razem uwagę zwraca nam nauczyciel w przedszkolu lub szkole. Jednak większość sytuacji stanowią obserwacje rodziców, którzy jako pierwsi zauważają, że dziecko nie radzi sobie z własnymi uczuciami, zachowaniem lub czynnikami w środowisku społecznym.

 

 

Co może zaobserwować rodzic?

  • zmiany w jakości kontaktu z dzieckiem,
  • pojawienie się problemów w relacjach z rówieśnikami lub członkami rodziny (unikanie, agresja),
  • obniżenie się wyników w nauce, niechęć do uczenia się, wrogość do nauczycieli,
  •  zmiany w takich obszarach funkcjonowania jak sen, jedzenie i apetyt,
  • zmiany w wyrażaniu emocji,
  • problemy ze skupianiem uwagi.

Oto wczesne symptomy potencjalnych problemów emocjonalnych, charakterystyczne dla różnych grup wiekowych, które wskazują na konieczność konsultacji z psychologiem lub psychiatrą dziecięcym. Należy jednak zawsze pamiętać, że poniższe objawy mogą być również symptomami problemów zdrowotnych, niekoniecznie natury psychicznej.

 

Wiek 0-6 lat

  • intensywny lub częsty płacz lub „marudzenie”,
  • częste lub bardzo intensywne wybuchy złości (długotrwałe);
  • utrzymujące się trudności z zasypianiem, częste budzenie się, koszmary nocne,
  • opóźniony lub nierównomierny rozwój różnych sfer funkcjonowania dziecka: ruchowej, emocjonalnej, intelektualnej i społecznej,
  • częste choroby układu oddechowego,
  • trudności związane z jedzeniem (wymioty lub objadanie się),
  • niepokojące zmiany związane z wypróżnianiem się i oddawaniem moczu,
  • częste bóle brzucha, głowy,
  • nagłe zmiany w zachowaniu, pojawienie się niepokojących nawyków („brzydkich słów”, kradzieży, tików),
  • obniżony nastój, smutek, brak energii, apatia.

Objawy te mogą – ale nie muszą – wskazywać, że w świecie potrzeb i emocji dziecka, mimo wysiłków rodziców, dzieje się coś niedobrego. Warto udać się do psychologa, jeśli wyniki badań medycznych nie sugerują żadnej choroby fizycznej dziecka. Pamiętamy bowiem, małe dziecko sygnalizuje swoje trudności emocjonalne poprzez różne dolegliwości fizyczne. Warto więc obserwować trudne do wytłumaczenia z pediatrycznego punktu widzenia niedomagania fizyczne dziecka.

 

Wiek 6-12 lat

Poniższe symptomy sugerują konieczność konsultacji z psychologiem lub psychiatrą dziecięcym:

  • znaczne obniżenie wyników w nauce i utrata zainteresowania szkołą, odmowa chodzenia do szkoły,
  • unikanie podejmowania jakiejkolwiek aktywności, ogólna apatia (odmowa brania udziału w zajęciach pozalekcyjnych i rodzinnych),
  • unikanie kontaktów z kolegami, członkami rodziny,
  • zaburzenia snu (koszmary i lęki nocne, bezsenność lub nadmierna senność),
  • wzmożona aktywność ruchowa, trudności z koncentracją uwagi,
  • częsta agresja lub zachowania mające na celu wyładowanie się (przez okres dłuższy niż 6 miesięcy);
  • ciągłe lub częste akty buntu, sprzeciwianie się autorytetom (przez okres dłuższy niż 6 miesięcy);
  • nadmierne zamartwianie się, obniżony nastrój i lęki,
  • nieadekwatne do przyczyny i występujące regularnie wybuchy złości.

 

Warto jednak pamiętać, że u dzieci w różnym wieku różnie mogą wyglądać symptomy potencjalnych problemów psychicznych. Jeżeli podejrzewasz, że Twoje dziecko ma problem w jakimkolwiek z powyższych obszarów; lub jeśli wiesz, że samo sobie nie radzi z problemem;  lub jeśli sam(a) nie potrafisz mu pomóc - szukaj dla niego pomocy psychologicznej lub psychiatrycznej jak najwcześniej.  Poznanie wczesnych symptomów poważniejszych zaburzeń u dzieci w różnym wieku często pozwala na rozpoznanie problemu we wczesnej (najbardziej podatnej na leczenie) fazie.

         Nawet jeśli okaże się, że obserwowany u dziecka objaw lub problem związany jest z łatwą do usunięcia przyczyną lub jest charakterystyczny dla zachowania dzieci tym wieku, Ty będziesz miał(a) poczucie bezpieczeństwa. Może jednak okazać się, że psycholog lub psychiatra poleci Wam uczestniczenie w psychoterapii bądź terapii dziecka.

mgr Emilia Pyzel

Pedagog,

Główny Specjalista ds. Rekrutacji


Biuro Your Nanny
ul. Czerniakowska 26 00-714 Warszawa
tel. 518 858 304