Szczęśliwy Przedszkolak

 Wiek przedszkolny to czas, w którym dominuje działanie, pozwalajace na doskonalenie nauki poruszania się, jedzenia, komunikowania się, poznawania rzeczywistości a także uświadamiania sobie różnic płciowych. To okres intensywnego rozwoju układu nerwowego. Łatwośc poruszania się pozwala dziecku na niezależność, samodzielność i uczenie się na własnych błędach.

 

 

Ogromne znaczenie dla rozwoju procesów poznawczych ma zabawa, która staje się już działaniem zbiorowym i zorganizowanym. W czasie zabawy przedszkolak zgłębia swoją wiedzę o świecie, kształtuje umiejętności i sprawności, rozwija myślenie, uczy komunikacji z innymi dziećmi, rozróżnia uczucia i podlega wychowaniu moralnemu. Wiadomo już, że zabawa pełni rónież funkcje terapeutyczne – pozwala uwolnić się od napięć i lęków. Dobra zabawa napełnia dziecko radością, uczy współistnienia w grupie, przygotowuje do podjęcia nauki a później pracy.

Ważną sferą w tym okresie jest twórczość dziecka – rysowanie, malowanie, wycinanie, lepienie, odgrywanie scenek, śpiewanie i taniec. Dziecko przyjmuje rolę twórcy i odtwórcy, tworząc – pracuje, pracując – uczy się cierpliwości i dokładności, odkrywa świat i opisuje go. Tworząc – ma szansę na sukces, osiągając sukces – kształtuje swoją samoocenę. Twórczość odgrywa bardzo ważną rolę w przygotowaniu dziecka do nauki szkolnej – pozwala na szybsze opanowanie umiejętności czytania i pisania. Wytwory dziecka są także bogatym źródłem informacji o rodzinie dziecka i panujących w niej stosunkach.

Wiek przedszkolny to czas, kiedy stopniowo rozwija się u dziecka świadomośc obowiązków i odpowiedzialność za dobre ich wykonanie (proste czynności związane z higieną własną i utrzymaniem czystości w otoczeniu).

Przedszkolak kształtuje swoje procesy myślenia i umiejętność dyskutowania – wyraża swoje poglądy, broni ich lub ustępuje pod presją bardziej przekonujacych. Procesy poznawcze charakteryzują się takimi cehcami jak:

  • animizm – ożywianie przedmiotów martwych,

  • antropomorfizm – nadawanie przedmiotom cech ludzkich,

  • personifikacja – uosobienie,

  • onomatopeja – używanie dźwięków naśladowczych.

Dominującą porzebą przedszkolaka staje się potrzeba kontaktu emocjonalnego, co jest związane z dojrzewaniem układu nerwowego i wpływami środowiska. Zapewnienie dziecku komfortu emocjonalnego skutkuje u niego poczuciem bezpieczeństwa i przynależności do rodziny. U prawidłowo rozwijającego się przedszkolaka dominują emocje pozytywne takie jak radość i zadowolenie. Dziecko wyraża je za pomocą słów i mimiki. Uczucia jednak są nietrwałe – łatwo powstają i szybko gasną.

W tym czasie rodzą się pierwsze przyjaźnie. Do zaspokojenia potrzeby kontaktu emocjonalnego nie wystarcza już tylko matka – dziecko chce być akcpetowane i kochane przez większą liczbę osób. Silnie rozwijają się uczucia społeczne, zwłaszcza w rodzinach wielodzietnych. Jeśli dziecko nie ma rodzeństwa należy organizować mu kontakty społeczne. Taką rolę spełnia właśnie przedszkole i grupa dzieci, w której uczą się one współdziałania w grupie, liczenia się z potrzebami innych, przestrzegania ustalonych reguł i zasad w czasie gier i zabaw.  

 

 mgr Emilia Pyzel

Pedagog,

Główny Specjalista ds. Rekrutacji


Biuro Your Nanny
ul. Czerniakowska 26 00-714 Warszawa
tel. 518 858 304