Potrzeby okresu poniemowlęcego (1-3)

Kiedy dziecko kończy rok zmienia swoją pozycję ciała z leżącej i siedzącej na stojącą. Z uporem doskonali chodzenie, gdyż wydaje się mu ono barzo atrakcyjne. Mimo upadków i podknięć chce poznawać świat z wysoka. Pod koniec 2 roku życia stopień automatyzacji chodu i koordynacji ruchowej jest już tak wysoki, że pozwala dziecku wchodzić po schodach czy jeździć na rowerku.

 

 

            Właśnie w tym okresie wzrasta zainteresowanie dziecka otaczającym je światem – wraz z nabyciem umiejętności chodzenia rośnie ciekawość świata. Potrzeba poznawcza staje się dominującą potrzebą. Poprzez naśladownictwo i zabawę wkracza w krąg dorosłych. W okresie poniemowlęcym maluch zainteresowany jest głównie zabawami tematycznymi, które w miarę dorastania dziecka stają się coraz bardziej złożone i skomplikowane.

            Z maluszkiem warto bawić się klockami, gdyż w czasie zabaw konstrukcyjnych doskonali ruchy, myślenie, wyobraźnię oraz wytrwałość. Zabawy dydaktyczne, które rozszerzają słownik dziecka zwiększają liczbę poznanych przedmiotów i zjawisk. Dobrym pomysłem jest połączenie tych dwóch rodzajów zabaw. W ogóle łączenie wielu rodzajów zabaw jest bardzo korzystne dla dziecka, szczególnie w tym okresie. Pomaga to w zdobyciu wielu umiejętności i wiadomości a przy okazji nie pozwala na nudę.

            Potrzebę poznawczą należy zaspokajać równiez poprzez twórczość dziecka – dobrze jest zapoznać go z kredkami, farbami, plasteliną a pod koniec 3 roku życia również z nożyczkami. W ten sposób dziecko poznaje barwy i kształty, odtwarza otaczjący je świat, kształci wyobraźnię.

            Pobudzeniu i zaspokajaniu potrzeby poznawczej służy rozwój mowy i myślenia. Początkowo maluch łączy słowo z przedmiotem, później zaczyna używać abstrakcyjnych rzeczowników i czasowników. Pod koniec 3 roku życia dziecko posługuje się już zdaniami rozwiniętymi i złożonymi, potrafi przewidywać i wnioskować. Te umiejętności pozwalają mu na wzbogacanie wiedzy o otoczeniu.

            Wiadome jest, że życie emocjonale dziecka rozwija się pod wpływem środowiska wychowawczego oraz wpływów z otoczenia. Okres poniemowlęcy to czas wzbogacania kontaktów społecznych i rozwoju emocjonalności. Maluch zaczyna być zdolny nie tylko do odczuwania takich uczuć jak miłość czy radość, ale również zazdrość, współczucie i niechęć. Dlatego należy unikać sytuacji, gdy dziecko staje się świadkiem kłótni dorosłych – maluch przeżywa wówczas niepokój, strach, które zmuszają go albo do silnej reakcji złości albo do zamknięcia w sobie. Aby prawidłowo realizować potrzebę kontaktu emocjonalnego należy:

  • zapewnić dziecku stały i bliski kontakt z najbliższymi mu osobami,
  • okazywać uczucia gestem, mimiką, słowem,
  • mieć zrozumienie i cierpliwość dla jego nieporadności i niewiedzy.

W ten sposób dziecko uczy się okazywania swoich uczuć adekwatnie do zaistniałej sytuacji.

            Pod koniec okresu poniemowlęcego (pod koniec 3 roku życia) znacznie powiększa się krąg osób, które dziecko zna. Szczególnie ważne w tym okresie są kontakty z rówieśnikami – jest wówczas okazja do współdziałania i naśladownictwa. Dziecko przyjmuje rolę małego badacza a opiekun - nauczyciela, który pokieruje tak, by maluch prawidłowo nawiązywał kontakty równieśnicze.

            Jako rodzice powinniśmy stawiać dziecku wymagania zgodne z jego możliwościami i etapem rozwoju. Jest to istotne by dziecko uwierzyło we własne siły, poznało swoją wartość i chętnie podejmowało nowe zadania. W przeciwnym razie przekonanie o własnej słabości uniemożliwi mu pokonywanie trudności i poznawanie świata.

            Zaleca się stosowanie planu i programu dnia, który przyzwyczai dziecko do stałego rytmu snu i czuwania oraz zapewni poczucie bezpieczeństwa. W wychowaniu maluszka nie może zabraknąć gier i zabaw, które powinny być często zmieniane i uatrakcyjniane. Wowczas realizujemy z dzieckiem jego potrzebę poznawczą i emocjonalną.

 

 mgr Emilia Pyzel

Pedagog,

Główny Specjalista ds. Rekrutacji


Biuro Your Nanny
ul. Czerniakowska 26 00-714 Warszawa
tel. 518 858 304